گفتگویی با طراح پیشکسوت لباس کودک

سهیلا برزگر، طراح پیشکسوت لباس  بچه، با پر سود دانستن تولید در این بخش به خبرنگار مد ولباس هنرآنلاین گفت: خوشبختانه ایران در بخش لباس نوزادی خوب پیشرفت کرده است زیرا مواد اولیه این بخش با کیفیت لازم در کشور تولید می‌شود.

او توضیح داد: لباس نوزادی یک پروسه یکسان دارد که در آن نیازی به تنوع و خلاقیت نیست. مثلا روند تولید لباس 5 یا 7 تکه نوزادی کاملا مشخص است به همین خاطر ایران در آن پیشرفت خوبی داشته است این در حالی است که پارچه تولیدی این بخش نیز در ایران به خوبی یافت می شود زیرا مختص داخل است.

این طراح لباس تصریح کرد: در مورد لباس شش ماهه دوم کودک مساله کاملا متفاوت است زیرا در این بخش نساجی‌ها کار تخصصی ارائه نمی‌کنند یعنی همان پارچه‌ای که برای شلوار یا پیراهن بزرگسالان مورد استفاده قرار می‌گیرد را باید در لباس کودکان استفاده کرد.

برزگر ادامه داد: بعد از 6 ماهگی لباس کودک در ایران دستخوش مشکلات غیر فنی می‌شود. در این بخش به وزن لباس و مسائل علمی آن توجه نمی‌شود یعنی تولیدکننده متناسب با نیاز خود، فصل و مسائلی از این دست مواد اولیه را انتخاب می‌کند و درخواست و نیاز مشتری به نوعی نادیده گرفته می‌شود.

او ایجاد جذابیت برای کودکان را مهم خواند و گفت: در گذشته جذابیت‌های ظاهری لباس توسط چاپ و یا گلدوزی شخصیت‌های کارتونی شکل می‌گرفت اما در حال حاضر تولیدکنندگان با شلوغ کردن آثار آنها را به بازار عرضه می‌کنند.

این طراح پیشکسوت بیان کرد: به طور حتم یک کودک دو ساله نیازی به جیب پشت لباس یا موارد این‌چنینی ندارد. استفاده از شخصیت‌های کارتونی و یا زدن چین‌های ریز و زیبا که در گذشته رایج بود بیشتر با شخصیت کودک همسان بود ضمن اینکه زیبایی زیادی نیز به کار می‌بخشید اما در حال حاضر لباس‌های مختص به این سنین بدون توجه به نیاز کودک شکل می‌گیرند.

برزگر افزود: کارهای وارداتی اغلب ساده و زیبا هستند و تنوع لازم را با پارچه‌های مختلف ایجاد می‌کنند در حالیکه محصولات داخلی اینچنین نیستند. مثلا لباس‌های جین سنگ شور شده که در بازار موجود است یک نمونه این بخش است. این نوع لباس‌ها نه تنها هیچ زیبایی بر تن کودک ندارد بلکه وزن آن برای اندام وی مناسب نیست.

او در نظر گرفتن اندام کودک و آناتومی بدن وی را ضروری دانست و گفت: باید برای تولید مطلوب نیاز بازار را شناسایی کنیم و این شناخت جز با بررسی علمی آناتومی بدن مشتری امکان‌پذیر نیست. باید برای لباس کودک به مسائلی نظیر: جنس، رنگ و طرح لباس در کنار بسته بندی و مدت زمان نگهداری لباس توجه کنیم.

این طراح لباس کار تیمی را در ایران سخت دانست و بیان کرد: تجربه نشان داده که کار گروهی در ایران به بن بست می‌رسد زیرا اشتراک نظرات به سختی رخ می‌دهد.

برزگر درباره تربیت طراح لباس کودک در دانشگاه‌ها گفت: در دانشگاه‌های کشور بیشتر به دانشجویان کارهای گرافیکی را می‌آموزند در نتیجه دانشجویان نیز طرح‌های خوبی تولید می‌کنند اما راهنمایی مناسبی وجود ندارد تا آنها بدانند که طرح‌ها قابلیت اجرا در بازار را دارند یا نه؟

او افزود: به ندرت طراحان لباس کودک در بازار مشغول به کار هستند و اغلب طرح‌ها از طریق ژورنال وارد بازار می‌شود زیرا لباس کودک معمولا یک فصل زودتر تولید می‌شود و بر اساس طرح‌های به روز پیش نمی‌رود.

این طراح لباس سود تولید در این بخش بالا دانست و گفت: سود این بخش بالا است زیرا والدین برای کودکان خود هزینه می‌کنند به همین خاطر در آن ضرر چندانی نیست اما نیازمند نوآوری در این عرصه هستیم.

برزگر تصریح کرد: چند برند فعال در این زمینه فعال هستند که از کیفیت بالایی برخوردارند اما این افراد قیمت‌ها را با سود بالایی محاسبه می‌کنند که باعث می‌شود قشر متوسط جامعه قابلیت خرید خود را از دست بدهند البته این گروه نیز مخاطب خاص خود را دارند که اغلب قشر مرفه جامعه هستند.

نویسنده مطلب: admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *