انواع پنیر های خوشمزه امروزی

پنیر تبریزی
ایرادی که به پنیر تبریزی یا سایر پنیرهای محلی وارد است، این است که برای مدتی طولانی- بین 6 ماه تا یک سال- در آب نمک نگهداری می شود و به همین دلیل به «پنیر کهنه تبریزی» هم معروف است. اما علت نگهداری طولانی مدت پنیر در آب نمک این است که آب نمک باعث آبگیری بهتر از لخته پنیر شده، طعم پنیر را بهتر می کند و البته میکروب های موجود در پنیر را از بین می برد و به این ترتیب احتمال رشد میکروب بروسلا، عامل تب مالت در پنیر به صفر می رسد.


مشکلی که پنیر تبریزی و یا پنیرهای کهنه دارند اینست که این پنیرها ماده ای به نام «تیرامین» در آن تولید می شود که یک ماده آمینی است و باعث بروز سردرد در برخی از مصرف کنندگان این نوع پنیرها می شود. این سردردها معمولا بی علت هستند و خطرناک نیستند؛ فقط باعث آزار فرد می شوند.

پنیر خامه ای
همان طور که از نامش پیداست،  انتخاب پنیر مناسب خامه ای چربی زیادی وجود دارد و به همین دلیل، این پنیر از نظر تغذیه ای یکی از آخرین انتخاب ها باید باشد، زیرا چربی گوشت و لبنیات از نوع چربی های اشباع است که برای سلامت فرد به هیچ وجه مناسب نیست. به همین دلیل بسیار مهم است یک فرد سالم، چربی گوشت و لبنیات را در برنامه غذایی خود به کمترین مقدار ممکن برساند.

پنیر فتا
اساسا پنیر نوعی پروتئین است که به صورت لخته شده از شیر گرفته می شود و مزیت پنیرها بر اساس میزان چربی شان نسبت به یکدیگر است. چربی لبنیات چون از نوع کلسترول است پس از نوع چربی بدی است، هرچه پنیر کم چرب تر باشد، مرغوبیت و ارزش تغذیه ای بیشتری دارد.

نتیجه:
بین این 3 نوع پنیر، پنیر سفید یا همان پنیر فتا مورد مناسبی است زیرا چربی کمتری دارد. همچنین پنیر خامه ای طبیعتا به دلیل میزان چربی زیادی که دارد و به دلیل ترکیب شدنش با خامه، توصیه می شود که سهم کوچک تری در رژیم غذایی فرد داشته باشد.


یک دیدگاه ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *